O Samaín

      O Samaín é unha festividade de orixe celta que foise popularizando tamén en América Latina e que ten orixes moi antigos. Fai 3000 anos nos pobos celtas de Europa, entre eles en Galicia, Irlanda e en distintas zonas de Gran Bretaña os habitantes deses lugares esperaban o Aninovo, que para eles iniciábase co cambio de estación e da colleita.

        Os celtas crian que nesa noite a separación entre o mundo dos vivos e dos mortos desaparecía e que a véspera de Samaín as almas dos mortos regresaban a visitar fogares terreais.Para manter a estes espíritos contentos e aloxar aos malos dos seus fogares os celtas deixaban comida ou doces á beira da porta.
      Despois os cristiáns pensaron que os celtas adoraban o diaño, aínda que este nunca existíu na relixión céltica. Daquelas determinouse que a maneira de converter aos celtas ao cristianismo era adoptando o festival dos celtas e convertendoo nun cristián. Así o primeiro de Samaín converteuse na día de Todos os Santos de onde deriva o nome de Halloween en inglés.
      O rexurdimento do Samaín débeselle ao profesor Rafael López Loureiro, que traballou para que a vila de Cedeira sexa coñecida por esta celebración, decana de todas as que apareceron a raíz desta iniciativa. A celebración do Samaín en Galicia nunca perdeuse de todo, polo tanto debese considerar coma unha herdanza da nosa cultura.
       Por este motivo durante esta semana pasada os nenos de Educación Infantil traballamos esta festividade de modo globalizado e a través de diversas actividades das cales deixámosvos aquí unha pequena mostra.
(Fonte: Wikipedia)

Os nenos da clase de 3 anos pintamos unha pantasma para adornar o corredor.

Todos traballamos en inglés o Halloween e fixemos xogos, cancións e manualidades. 

   

           
            E todos elaboramos algo especial para levar para casa o venres...

Os nenos da clase de 3 anos fixemos unha careta de cabaza.

Os nenos da clase de 4 anos fixemos unha careta de  pantasma e os nenos de 5 anos fixemos á bruxa Tapita, de que tamén aprendimos a súa canción.

¡Feliz Cumpreanos!

Os homenaxeados...David, Javier, Pilar, Mara, Arantxa, Dylan e José Carlos

      Este venres celebramos os cumples de David, Javier, Pilar, Mara, Arantxa, Dylan y Jose Carlos. ¡Moitas Felicidades!. Todos xuntos fixemos unha estupenda merendola da que non quedou nin a sombra. En fin aquí deixámosvos as fotos desta vez non son moi boas posto que son moitos e sempre hai algún que se move...

Primeiro, coma sempre, comendo o bocadillo

Aínda que o que máis apeteza sexan as lambetadas...

Pero o máis importante e desfrutar cos amigos...

E despois do bocata... as trapalladas!

       E non podía faltar a tarta...e a canción!

A nosa primeira colleita

     O pasado 13 de Outubro fixemos unha visita a horta. E por fín, puidemos desfrutar dos froitos do noso traballo. Comezamos coma sempre collendo as nosas regadeiras e enchéndoas de auga para poder regar a nosa queridiña pranta de amorodos.

     De seguido entramos na horta para regar e... ¡atopámonos con 6 amorodos!. Polo que decidimos recollelos para poder desfrutar deles.

      ¡Que boa pinta tiñan! ¡Cómo arredencían...!

Cando chegou a hora da merenda, lavámolos ben con auga ... 

...e a desfrutar deles...

Compartindo e con ilusión 6 amorodos dan para moito...

Máis vale tarde que nunca...

¡Xa estamos aquí!. Despois dun Setembro moi atarefado comezamos de novo a nosa andanza no blog.

Temos un curso por diante que compartir e moitas e emocionantes novedades que contarvos. Por exemplo, este ano estreamos un proxecto que, co traballo de todos, agardamos saia ben. ¡Imos ter horta!.

Estamos a preparar un espacio novo para os nenos de infantil e para todos os que nos queiran axudar. Imos aprender moitas cousas na horta sobre as prantas e as verduras... e ímolo aprender xuntos posto que é unha experiencia nova para todos, incluídas as mestras.

Polo momento a nosa primeira "inquilina" é unha planta de amorodos, que por certo xa recolectamos e probamos entre todos (ou case) e están boísimos...

En fin, benvidos todos e collede carreiriña que alá imos...

Ímos a praia de Cesantes.

O pasado 17 de Xuño visitamos a praia de Cesantes para xogar xuntos, e celebrar que remataba o curso. Se ben o día parecía non acompañar, non nos deixamos amolar e fomos decididos a pasalo ben. Aínda que ao final tivemos que dar unha pequena carreira para merendar debaixo das árbores e volver ao cole antes do previsto, non nos arrepentimos de ir posto que pasámolo de medo.

Agardemos que o ano que ven o sol queira acompañarnos un pouquiño.

E aquí unhas pouquiñas fotos...

O bardo Avelardo

Este pasado venres 27 tivemos unha visita moi especial. Veu a estar con nós o bardo Avelardo, e contounos a historia de Vicentiño; un paxaro que quería que todos os nenos do mundo coñecesen a palabra paz.
Contounos moitas historias, cantamos fermosas cantigas e achegamonos un pouco máis ao noso folclore. Amosounos instrumentos tradicionais, e as súas historias traían mensaxes moi fermosos: coidar da natureza, querer aos amigos e axudarnos entre todos.
Moitas grazas por vir bardo Avelardo e compartir connosco a túa alegría.
Pasámolo moi ben, non hai máis que ver a nosas caras...

Guyi Guyi

O pasado 11 de Maio os nenos das clases de 4 e 5 anos fixemos unha saída cultural moi divertida. Acudimos ao teatro a ver unha obra chamada "Guyi Guyi".

O comezo da excursión xa foi a mar de entretido pois imos en autobús facendo un concurso de cancións entre as dúas clases, pasámolo moi ben. Non sabemos cal das dúas clases gañou; pero iso é o menos importante, o mellor foi pasálo ben todos xuntos.

Cando por fin chegamos ao teatro, e entramos no patio de butacas chamounos a atención o grande que era, a xigantesca lámpada que penduraba do teito e tamén de que ¡éramos os primeiros en chegar!. Tivemos a sorte de poder sentarnos na primeira fila e de que un periodista nos sacase unhas fotos para publicalas no periódico. Así que nós tamén quisimos sacarlle unha foto mentres o facía.

A obra teatro foi moi bonita e divertida. Contaba a historia dun cocodrilo chamado Guyi Guyi adoptado por unha familia de patos que non sabe moi ben onde pertence. Ao final dase conta que o máis importante é ser un mesmo e estar orgulloso de onde se procede, polo que decide que vai ser un "cocopato". Como estaba todo moi escuro non puidemos sacer fotos, mais dexámosvos aquí algún dos nosos debuxos para que os fagades unha idea.

Ahí ven o Maio

Estes días celébrase en Galicia unha festa moi alegre e cunha gran tradición, xa que a súa orixe remóntase ao tempo dos celtas. Trátase da Festa dos Maios. Estamos a traballar sobre elaaprendendo cousas interesantes como que é unha festa na que se celebra a despedida doinverno,a floración das plantas e a aparición dos primeiros froitos.

Os máis tradicionais elabóranse sobre unha estrutura con forma cónica recuberta con fiúnchos eadornada con flores, laranxas, millo, limóns...

Tradicionalmente os nenos bailaban ao redor do maio recitando unha poesía ou cantando unhacantiga adicada a ocasión.

Seguindo a costume

do ano pasado

aqui vimos todos

a cantar o Maio.

Viches ver o Maio

viches velo ben,

pois a súa cousiña

tamén vola ten.

Cantarás o Maio

e moi ben cantado

cantaralo ben

para o ano que vén.

(Popular)

Deixámosvos aquí algúns dos nosos traballos sobre os maios...

¡Chegou a Primavera!

Estreamos blog, e qué mellor maneira de comezar que dandolle a benvida a Primavera, esa época na que todos estamos de mellor humor e podemos deixar os abrigos no roupeiro.

Os nenos e nenas da clase de 5 anos xa estamos a decorar a nosa aula para traballar a gusto rodeados de flores e bolboretas. Todo é pouco para desfrutar desta nova estación.

"Si no tuviéramos Invierno, la Primavera no sería tan placentera" Anne Bradstreet (1612 - 1672), escritora estaunidense.